december/januari/februari 2026
De afgelopen maanden stonden volledig in het teken van een mooie gezamenlijke missie: alle nieuwe boompjes planten. In december en januari trokken we meermaals in groepjes van zeven tot acht personen het bos in, gewapend met scheppen, bamboestokken en vooral veel enthousiasme.
Op 7 december ging de eerste ploeg aan de slag: Marian, Rik, Kim, Jan, Guus, Dirk, Ellis en Thomas trapten het plantseizoen af. Kuiltjes graven, boompjes erin, zand aanduwen, stokken erbij — en door naar de volgende. Een heerlijk ritme, zeker met zo’n fijne groep.
De tweede plantdag stond gepland voor 3 januari, maar daar staken de sneeuwstormen met code oranje/rood een stokje voor. Buiten de veiligheid om er te komen was het ook de vraag of we wel door de grond zouden komen. Met wat teleurstelling, maar ook met nieuwe plannen, hebben we die dag laten vervallen.
Gelukkig konden we op 25 januari opnieuw met een flinke ploeg aan de slag: Ellis, Thomas, Christianne, Jan D., Guus, Anita en Rik. Samen plantten we weer veel nieuwe boompjes, waarbij de wilde kers zelfs nog een extra plekje kreeg. “Vele handen maken licht werk” bleek meer dan waar. Binnen no‑time stonden de kuiltjes klaar, de zaailingen geplant en de bamboestokken stevig naast de stammetjes.
Nu resten er nog zo’n 50 beukhaagjes, en dan staat het bos er weer spik en span bij voor het nieuwe seizoen. De komende jaren laten we de natuur meer haar gang gaan — met uitzondering van het vennetje, waar we nog de rododendrons gaan verwijderen om er bramen te planten. Zo hopen we straks meer amfibieën een fijne en veilige plek te bieden.
Maar bovenal is het nu ook tijd om te genieten van alles wat er al staat. Na jaren van hard werken — samen zagen en slepen aan de rododendrons, het planten van ruim 200 nieuwe boompjes, het aanleggen van een struweelhaag langs de bosrand — hebben we enorme stappen gezet. Tussendoor waren er de warme momenten: worstenbroodjes eten, koffie drinken, bijpraten met elkaar en de dag afsluiten met een fijn biertje.
Al die inspanningen én gezelligheid hebben ervoor gezorgd dat het eerste deel van ons bosplan stevig staat. We zien nu langzaam maar zeker de klimaatbestendige plek ontstaan die we voor ogen hadden — en dat maakt elke schop in de grond en elke zweetdruppel meer dan de moeite waard.
